Marx Society this Sunday in London

There is going to be a Marx Society meeting with a talk by WPI leader Hamid Taqvaee this Sunday, 13 May in London. The talk is in Farsi. For details contact fariborz_pooya:@yahoo.co.uk or call 07861740999.

May 1st 2012: Reclaim the world for the 99%!

Occupy the streets! All power to the 99%!

The international workers’ day this year is going to be more global, more radical and more promising than ever. No wonder! In 2011 the world witnessed immense, historic revolutions and movements. In most parts of the world the 99% movement came forward and changed the direction of the 21st century. In the Middle East and North Africa dictators were ousted one after the other. In the West war was declared on the rule of the 1% and the Wall Street. The dark age of the New World Order, of the rampant sway of the free market, of the New Right and of the war of terrorists was declared null and void. The world after 2011 is a very different world. May 1st 2012 will also be different.

The first call for a global May Day was issued a few months ago by the 99% movement in the USA; the birthplace of the international workers’ day. Global Strike! This is the call of this May Day, which means: Citizens of the world! Stop work on May Day! Come out onto the streets! Raise all your demands: from a living wage and equality for women, to justice for immigrants; from the right to education, housing and health care, to the abolition of the state of the 1% and direct rule by people’s general assemblies! Indeed it is the call of the Paris Commune in 1871 and the workers’ “storming heaven” which is now reverberating on the streets of New York, Oakland and Long Beach. The same call that was shouted by the likes of Neda in the revolutionary rising of 2009 in Iran, by Bouazizi in Tunisia, and, with even greater clarity, by the immense gatherings of the people in Al-Tahrir Square in Egypt.

We the Worker-communist Party of Iran join this global May Day call of the 99%. This is another step in the struggle of the workers in Iran over the past 30 years. From the half-million May Day march in 1979 in the capital Tehran until now, a bitter fight has been raging between the Islamic Republic, on the one side, and the camp of May Day and human liberation, on the other. The 1979 Revolution was drowned in blood by the Islamists; nevertheless it threw Iran’s 1% into total disarray. The bourgeoisie in Iran put its fate in the hands of a bunch of reactionary Islamist zombies, criminals and charlatans - some of who now pass off as “reformers” - so they could decapitate humanity and its freedom and May Day with the sword of Islam. Now the world has risen up against what the revolutionary worker rose up against in Iran. It is enough to compare the May Day resolutions of the workers in Iran in recent years with the May Day call of the 99% today, from LA to New York, to see how this call resonates with the working class and its party in Iran. The working class in Iran carried out numerous strikes and protests against poverty and austerity over the last year, and now under the present critical situation in Iran it has to come forward as a leading political force in the struggle of the people to overthrow the Islamic Republic.

The Worker-communist Party of Iran calls on all workers, teachers, nurses, all women and men throughout Iran and Iranians living abroad to support the call for a global general strike on May 1st 2012. On this day, everybody in Iran should come out against the rule of the 1%, against the billionaire Ayatollahs and their entire Islamic system. On this day, we must unite our ranks under the liberating banner of May Day and get ready for the taking of political power by the 99%; for putting an end to poverty, the threat of war and the insecurity that are wrecking the lives of the people; and for installing freedom, equality and socialism.

Worker-communist Party of Iran (WPI)
22 March 2012

The world pledge of the 99%

EN/FR/FA

Declaration of the Eighth Congress of the Worker-communist Party of Iran

The revolutions in Tunisia and Egypt and then the revolutionary risings against the dictators in the Middle East and North Africa showed that the unfinished 2009 revolution in Iran was not an isolated event. As our last congress had stated, that revolution spoke of the end of the dark period in which the New Right, the New World Order and the War of the Terrorists had been on the offensive. It spoke “from the people’s hearts”. However, the anti-capitalist movements in the West in 2011, from the revolts of the have-nots in British cities to the strikes and protests in Spain, Greece, Israel, Italy, France, etc., and the Occupy Movement in the USA and Europe, showed that this new period of revolutions and mass uprisings was not limited to the Middle East. 

It is indeed a new and universal situation, one where, against the backdrop of world capitalism’s economic crisis and dead end, the rank of the 99% is everywhere rising against the system of profit, market and wages; against the state, bureaucracy and its corresponding democracy, as well as against the system’s sanctities and values such as religion, nationalism and obliteration of universal human identity. The stormy 2011 will be recorded in human history as the start of a global wave of revolutions of the 21^st century for the emancipation of humanity. On one end of this immense movement stands Cairo’s Al-Tahrir Square and the revolution for Bread, Freedom and Human Dignity; and on the other, New York’s Occupy Wall Street with its will of the People’s Assembly and the practical critique of the democracy of the 1%. This global revolutionary wave has already overturned the old dominant perceptions of the last few decades and changed the political and ideological balance to the advantage of revolution, with far greater changes still to come.

The Eighth Congress asserts that the Worker-communist Party of Iran, hand in hand with the workers of Athens, Auckland, Suez and the petrochemical workers of Mahshahr in Iran, as well as the youth of Gaza, Homs, Tel Aviv, Madrid, Moscow and Tehran and the brave women everywhere who stand at the forefront of this global struggle, belongs to the rank of the ongoing revolutions and the movement of the 99% for liberation. The Congress declares that the requirement for the victory of this global movement for human liberation is the political and economic expropriation of the bourgeoisie around the world. As the experience of the revolutions in Tunisia, Egypt and Libya shows, removing the dictators from the scene while keeping the dictatorship of capital by the generals, Islamists and nationalists is a threadbare project for defeating the revolution. The first condition of people’s victory is the total destruction of the bourgeoisie’s state machinery, from its army to its bureaucracy, and the establishment of the rule of councils and other organs of people’s direct power. Furthermore, the experience of Greece, Italy, France, Britain and USA clearly shows that global capital in order to deal with its incurable crisis is sucking the very life out of humanity. They are now telling us we have to labour from our teens till we die, and ask for less, so their rotten system of wage slavery may survive. In the West too there is no other road to liberation than in the first step expropriating the dictatorship of capital and the rule of the banks and the 1%, which is exercised in the name of democracy and parliament, and by leaving people’s lives in their own hands, to their own direct rule.

Committed to this global pledge of the 99%, the Worker-communist Party of Iran once again states that, along with the workers, women and youth in Iran, it is fighting for the overthrow of the Islamic Republic and the expropriation of the bourgeoisie and establishment freedom, equality and socialism in Iran. Every step of progress towards a free communist society in Iran will be an important contribution towards the ongoing global movement of the 99%, and which can only last with the support of the workers and people of the world.

The Eighth Congress of the Worker-communist Party of Iran

25-26 February 2012 

-------------------------------------------------------

L'engagement mondial des 99 %

Déclaration du huitième congrès du Parti Communiste-Ouvrier d'Iran

Les révolutions en Tunisie et en Egypte et les soulèvements révolutionnaires contre les dictateurs au Moyen-Orient et en Afrique du Nord ont montré que la révolution inachevée de 2009 en Iran n'était pas un évènement isolé. Comme l'a déclaré notre dernier congrès, cette révolution marquait la fin de la sombre période pendant laquelle la Nouvelle Droite, le Nouvel Ordre Mondial et la guerre entre terroristes étaient à l'offensive. Elle venait depuis “le coeur du peuple”. En plus, les mouvements anti-capitalistes en Occident en 2011, des révoltes de ceux qui n'ont rien dans les cités britanniques aux grèves et protestations en Espagne, en Grèce, en Israël, en Italie, en France, etc., et le mouvement Occupy aux Etats-Unis et en Europe, ont montré que cette nouvelle période de révolutions et de soulèvements de masse n'était pas limitée au Moyen-Orient. C'est en effet une situation nouvelle et universelle, celle où, face au contexte de la crise économique mondiale du capitalisme et de sa voie sans issue, les rangs des 99% se lèvent partout contre le système du profit, du marché et du salariat ; contre l'Etat, la bureaucratie et la démocratie qui lui corresponde, tout comme contre les icônes et les valeurs du système telles que la religion, le nationalisme et la négation de l'identité humaine universelle. L'orage de 2011 restera dans l'histoire humaine comme le début d'une vague mondiale de révolutions du 21ème siècle pour l'émancipation de l'humanité. A un bout de cet immense mouvement se trouve la Place Tahrir du Caire et la révolution pour le pain, la liberté et la dignité humaine, et de l'autre le mouvement Occupy Wall Street à New York avec sa volonté d'Assemblées Populaires et la pratique critique de la démocratie des 1%. Cette vague révolutionnaire mondiale a d'ores et déjà renversé les vieilles perceptions dominantes des dernières décennies et changé le rapport de force politique et idéologique en faveur de la révolution, avec la venue prochaine de transformations encore plus grandes.

Le Huitième Congrès déclare que le Parti Communiste-Ouvrier d'Iran, main dans la main avec les travailleuses et les travailleurs d'Athènes, d'Auckland, de Suez et les ouvriers de la pétrochimie de Mahshahr en Iran, ainsi qu'avec la jeunesse de Gaza, Homs, Tel Aviv, Madrid, Moscou et Téhéran et les courageuses femmes qui partout se tiennent en premières lignes dans ce mouvement mondial, participe aux rangs de la révolution à venir et du mouvement pour la libération des 99%. Le congrès déclare  que la victoire de ce mouvement mondial pour la libération humaine doit nécessairement passer par l'expropriation politique et économique de la bourgeoisie à travers le monde. Comme le démontre l'expérience des révolutions en Tunisie, Egypte et Libye, chasser les dictateurs en maintenant la dictature du capital par les généraux, les islamistes et les nationalistes est un projet mortel pour la défaite de la révolution. La première condition de la victoire du peuple est la destruction totale de la machinerie d'Etat de la bourgeoisie, depuis son armée jusqu'à sa bureaucratie, et l'instauration du pouvoir des conseils et autres organes du pouvoir populaire direct. De plus, l'expérience de la Grèce, de l'Italie, de la France, de la Grande-Bretagne et des Etats-Unis montre clairement que le capital mondial afin de faire face à sa crise incurable suce jusqu'à la dernière goutte de sang de l'humanité. Ils nous disent maintenant que nous devons travailler depuis notre adolescence jusqu'à notre mort, en gagnant toujours moins, pour que leur système pourri de l'esclavage salarié puisse survivre. En Occident aussi il n'y a pas d'autres voies vers la libération que l'expropriation de la dictature du capital et du règne des banques et des 1%, qui sont exercés au nom de la démocratie et du parlement, pour permettre aux gens de reprendre leurs vies en mains par leur propre pouvoir direct.

Considérant cet engagement mondial des 99%, le Parti Communiste-Ouvrier d'Iran déclare une fois encore que, avec les travailleurs, les femmes et la jeunesse en Iran, il lutte pour le renversement de la République Islamique et l'expropriation de la bourgeoisie, pour l'instauration de la liberté, de l'égalité et du socialisme en Iran. Chaque pas de progrès vers une société communiste libre en Iran sera une contribution importante au mouvement mondial des 99% qui ne pourra durer qu'avec le soutien des travailleurs et de la population du monde.

Huitième Congrès du Parti Communiste-Ouvrier d'Iran

25-26 Février 2012

 

--------------------------------------------------------------------

میثاق جهانی ۹۹ درصدی ها!

بیانیه کنگره هشتم حزب کمونیست کارگری ایران

انقلاب تونس و مصر و سپس سیل خیزش های انقلابی بر علیه دیکتاتورها در خاورمیانه و شمال آفریقا، نشان داد که انقلاب ناتمام سال ۸۸ (٢۰۰۹) در ایران واقعه ای تک و جدا افتاده نبود. بلکه، همانطور که در کنگره قبل اعلام کردیم، خبر از پایان دوره سیاه تعرض "راست نوین"، "نظم نوین جهانی" و "جنگ تروریستها" میداد و "از دل مردم جهان سخن میگفت". جنبش های ضد سرمایه داری سال ٢۰۱۱ در غرب اما (از شورشهای "هیچ بودگان" در انگلیس تا جنبش های اعتصابی و اعتراضی در اسپانیا، یونان، اسرائیل، ایتالیا، فرانسه و غیره و تا "جنبش اشغال" در آمریکا و اروپا)، بنوبه خود نشان داد که این دوره نوین انقلابات و خیزش های توده ای صرفا به مناطقی چون خاورمیانه محدود نیست. بلکه این یک وضعیت جدید و جهانشمول است که بر متن بحران و بن بست اقتصادی سرمایه داری جهانی، صف"۹۹ درصدی ها" در همه جا و به اشکال مختلف بر علیه نظام سود و بازار و مزد، بر علیه دولت، بورکراسی و دمکراسی مترادف با آن، و ایضا بر علیه مقدسات و ارزش های آن اعم از مذهب، ناسیونالیسم و هرگونه مسخ هویت انسانی بپا میخیزد. سال طوفانی ٢۰۱۱ در تاریخ بشر بعنوان سرآغاز موج جهانی انقلابات قرن بیست و یکم برای آزادی واقعی بشریت ثبت خواهد شد. جنبش عظیم و در جریانی که یکسر آن "میدان التحریر" قاهره و انقلاب"نان و کرامت انسانی" بر علیه دیکتاتورهای مادام العمر بود و سر دیگر آن "اشغال وال استریت" نیویورک و اعمال اراده "مجمع عمومی" و نقد عملی دمکراسی "یک درصدی ها" است. این موج جهانی انقلابی تا همینجا تلقیات و محاسبات کهنه چند دهه گذشته و موازنه سیاسی و ایدئولوژیک را به نفع"انقلاب در وضع موجود" برهم زده و تغییرات بسی وسیعتر هنوز در راه است.

کنگره هشتم تاکید میکند که حزب کمونیست کارگری ایران دست در دست کارگران آتن، اوکلند، سوئز و پتروشیمی های ماهشهر، در کنار جوانان نوار غزه، حمص، تل آویو، مادرید، مسکو و تهران، و همراه با زنان شجاع و آزادیخواهی که همه جا در خط مقدم این تلاش جهانی قرار دارند - به صف انقلابات حاضر و جنبش "۹۹ درصدی" ها برای رهایی تعلق دارد. کنگره اعلام میکند که شرط پیروزی این جنبش جهانی برای رهائی انسان، خلع ید سیاسی و اقتصادی از بورژوازی در هر گوشه جهان است. همانگونه که تجربه انقلابات تونس و مصر و لیبی نشان میدهد کنار بردن دیکتاتورها از جلوی صحنه و حفظ دیکتاتوری سرمایه توسط ژنرال ها و اسلامی ها و ملیون تنها پروژه ای نخ نما برای شکست انقلاب است. شرط اول پیروزی مردم درهم شکستن کامل دستگاه دولتی بورژوازی اعم از ارتش و بورکراسی و برقراری حاکمیت شوراها و ارگانهای اعمال اراده مستقیم همه شهروندان است. همچنین تجربه یونان و ایتالیا و فرانسه و انگلیس و آمریکا بخوبی نشان میدهد که سرمایه جهانی برای مقابله با بحران لاعلاج خود چوب تاراج به نفس زندگی بشر زده است. اکنون به ما اعلام میکنند که از هژده تا هفتاد سالگی باید یکسره جان بکنیم و کمتر بخواهیم تا نظام پوسیده بردگی مزدی حفظ شود. در غرب نیز راه دیگری برای رهایی نیست جز آنکه در قدم اول از دیکتاتوری سرمایه وسلطه بانکها و"یک درصدیها" که تحت نام دمکراسی و پارلمان اعمال میشود خلع ید گردد و زندگی به دست خود مردم و حکومت بلافصل شان سپرده شود.

حزب کمونیست کارگری در تعهد به این میثاق جهانی "۹۹ درصدی ها" باردیگر اعلام میکند که در پیشاپیش کارگران، زنان و جوانان ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی و خلع ید از کل بورژوازی در ایران و برای برقراری آزادی و برابری و سوسیالیسم تلاش میکند. هر گام پیشروی بسوی یک جامعه آزاد کمونیستی در ایران درافزوده مهمی به جنبش جهانی و جاری ۹۹ درصدی هاست و تنها با اتکاء به حمایت کارگران و مردم جهان بردوام خواهد بود.

کنگره هشتم حزب کمونیست کارگری ایران

۶ و ۷ اسفند ۱۳۹۰، ۲۵  و ٢۶ فوریه ٢۰۱٢

On 8th March, International Women's Day: Islamists’ hands off the laws and state!

En/DE/AR/FA

In Egypt, Tunisia, Libya, Afghanistan and everywhere

Islamists’ hands off the laws and state!

In Tunisia, Egypt, Iran and everywhere the revolution for ‘bread, freedom and human dignity’ is tied to the fight for the liberation of women.  In these revolutions, women stand at the forefront of the fight against dictatorship.  And the struggle for women’s equality is an important element in the progress of these revolutions.

8th March this year we express our revulsion at the Islamic states and the misogynist Islamic laws in Egypt, Tunisia, Libya and everywhere.  Let us turn this year’s International Women’s Day into a powerful fight against the encroachment of Islamic reaction on the lives of women.

Gender Apartheid and misogynist medieval Sharia laws have no place in a civilised world.

Worker-communist Party of Iran

6 March 2012

In Ägypten, Tunesien, Libyen, Afghanistan und überall
Islamisten, Hände weg von den Gesetzen und vom Staat!

In Tunesien, Ägypten, Iran und überall ist die Revolution für "Brot, Freiheit und Menschenwürde" mit dem Kampf für die Befreiung der Frauen verbunden. In diesen Revolutionen stehen Frauen an der Spitze des Kampfes gegen die Diktatur. Und der Kampf für die Gleichberechtigung der Frauen ist ein wichtiges Element zum Fortschreiten dieser Revolutionen.

Zum 8. März dieses Jahres drücken wir unsere Abscheu gegen die islamischen Staaten und den frauenfeindlichen islamischen Gesetzen in Ägypten, Tunesien, Libyen und überall aus. Lasst uns den diesjährigen Internationalen Tag der Frau zu einem mächtigen Kampf gegen den Übergriff der islamischen Reaktion auf das Leben der Frauen machen.

Geschlechter-Apartheid und frauenfeindliche, mittelalterliche Scharia-Gesetze haben keinen Platz in einer zivilisierten Welt.

Arbeiterkommunistische Partei Irans

6. März 2012

 

في مصر، تونس، ليبيا، افغانستان، العراق و كل مكان

أيها الاسلاميون، ارفعوا اياديكم عن القوانين والدولة !

في تونس ومصر وايران وكل مكان، ترتبط الثورة من اجل "الخبز والحرية والكرامة الانسانية" بالنضال من اجل تحرير النساء. تقف النساء في هذه الثورات في طليعة صفوف النضال ضد الدكتاتورية. وان النضال من اجل مساواة النساء لهو عنصر مهم في تقدم هذه الثورات.

الثامن من اذار هذا العام نعبر عن رفضنا للدول الاسلامية وللقوانين الاسلامية الكارهة للمرأة في مصر وتونس وليبيا والعراق وكل مكان. لنحول يوم المرأة العالمي لهذه السنة الى كفاح قوي ضد انتهاك الرجعية الاسلامية لحياة النساء.

ان التمييز الجنسي وقوانين الشريعة القرو- وسطية الكارهة للمرأة ليس لها مكان في العالم المتمدن.

الحزب الشيوعي العمالي الايراني

6 آذار 2012

در مصر، تونس، لیبی، افغانستان و همه جا

دست اسلامی ها از قانون و دولت کوتاه!

انقلاب "نان و کرامت انسانی" با مبارزه برای رهایی زن در تونس٬ مصر٬ ایران و دیگر کشورها  گره خورده است. در انقلابات شمال آفریقا و خاورمیانه، زنان در صف مقدم اعتراض علیه دیکتاتوریها هستند و مبارزه برای آزادی و برابری زنان، وجه مهمی از تداوم این انقلابات است. 

هشت مارس روز اعلام انزجار از حکومتهای اسلامی و قوانین زن ستیز اسلامی در مصر و تونس و لیبی و در همه جا است. هشت مارس امسال را به صحنه  پرشور مبارزه با دست درازی ارتجاع اسلامی به زندگی زنان تبدیل کنیم.

آپارتاید جنسی و قوانین قرون وسطایی شریعه و ضد زن در جهان متمدن جایی ندارد.

حزب کمونیست کارگری ایران

۶ مارس ۲۰۱۲، ۱۶اسفند ۱۳۹۰